Toen in mei 1940 het Duitse leger ongevraagd het land overrompelde, kon het Belgisch leger nauwelijks weerwerk bieden. Het moest steeds meer land prijsgeven en verschanste zich achter de Leie. In Markegem werden enkele posten met soldaten opgesteld, waaronder een commandopost van het 6e Regiment Jagers te Voet en het 19de Linieregiment in het klooster in de Brouwerijstraat.
Maar al snel had de Luftwaffe de posten in het vizier. Vooral op 25 en 26 mei ging het er geweldig aan toe; bommen en obussen vielen kort bij het klooster (in de Brouwerijstraat), scherven en kogels vlogen door muren en vensters. Tot dan toe waren de zusters steeds in hun klooster gebleven; nu moesten ze op strikt bevel van de Belgische kolonel, die daar de troepen commandeerde, de gevaarlijke plaats ontruimen en trokken ze ook, zoals hun medezusters van Oeselgem kort tevoren, door kogels en vuur, naar het klooster van ‘t Geloove te Kanegem.
In de avond van 26 mei bereikte de vijandelijke infanterie het dorp Markegem. Er volgden zware gevechten, maar uiteindelijk kozen de Belgische soldaten wijzelijk het hazenpad richting Tielt, waarbij ze het brugje over de Oude Mandel in de Tieltstraat opbliezen om de achtervolging te bemoelijken. Zo’n 400 soldaten werden door de Duitsers in de kerk gevangen gezet en de volgende dag onder escorte weggevoerd.
De strijd kostte het leven aan zes Henegouwse soldaten en één Duitse soldaat. Zeker de helft van de huizen leed schade en in de klas van meester Van Houtteghem belandde een obus.
Nog altijd herdenkt een stenen plaat naast de kerkpoort de Belgische soldaten die op die zondag in mei 1940 werden gedood.
De Mandelbode, mei 2026